Marcel Fischer Bruidsfotografie

Meer weten over Marcel?

Van hobby je beroep maken – Toen ik als kind ging wielrennen werd ik gepolst om er iets meer mee te gaan doen. Toch besloot ik om te gaan voetballen met vriendjes van de HAVO. Na 4 jaar voetballen liep ik plots in de eerste divisie. Toen de club mij vroeg waarom ik na 2 jaar al stopte was het antwoord, “omdat ik een bal in mijn hoofd heb”. Stiekem vond ik mezelf ook niet goed genoeg. Maar het kwam er vooral op neer dat ik graag wat meer van het leven wilde proeven. Na een aantal jaren besloot ik maar eens een tijdje te gaan reizen. En toen gebeurde het. Omdat journalisten van grote kranten mijn foto’s gingen publiceren werd ik, out of the blue, fulltime fotograaf. Soms moet je een beetje geluk hebben. Geluk en drive hebben ervoor gezorgd dat ik fulltime dit geweldige beroep mag uitoefenen. Vrienden omschrijven mij als iemand met een vlotte babbel, humoristisch, dicht bij zichzelf en voelt zich overal thuis. Het liefst loop ik op groene gympies door de bossen. Tijdens de trouwdag loop ik er netjes bij, net als jullie gasten.

Stijl fotografie – Het woord stijl vind ik flauw. Een beroepsfotograaf hoort “vrij” te zijn. Maar ja. In het begin fotografeerde ik puur op gevoel. Maar wat in mijn hoofd zat kon niet altijd uitgevoerd worden. Zodoende ging ik mezelf verder opleiden in de techniek. Hetgeen weer ten koste ging van mijn creativiteit. Ik werd gelimiteerd door al die vooraf opgelegde kennis. Nu is alles in balans. En bepaald de situatie in welke stijl ik fotografeer. Want ieder mens is uniek en verdiend een unieke, objectieve aanpak. Mijn “stijl” fotografie zou je hooguit kunnen omschrijven als spontaan, origineel en sferisch.

Werkwijze – Geniet van elkaar en focus op je gasten. De fotografie laat maar aan mij over. “Soms zichtbaar, soms onzichtbaar” rapporteer ik het verhaal van jullie trouwdag. Een aaneenschakeling van onaangetaste momenten met jullie 2 in de hoofdrol. Tijdens de fotoshoot “verhalen” we lekker door.

Verhalenverteller – Familietraditie. Ook dochtertje van 11 fotografeert en schrijft. Behalve fotograferen schrijf ik columns over fotografie. En verzorg soms zelf de teksten bij mijn fotoreportages in tijdschriften. Maar dan ontvang je het tijdschrift en ontdek je dat mijn schrijffouten er niet zijn uitgehaald. Daar kan ik gelukkig vreselijk om lachen. Die fotoreportages echter, hebben mij veel gebracht. Want nadat mensen de reisverhalen vroegen bruidsparen mij of ik foto’s van hen wilde maken. Zodoende ontdekte ik dat je niet ver hoeft te reizen om mooie plekjes te ontdekken.

Want mooie plekjes fotograferen doe je op trouwlocaties! – Het heeft veel raakvlakken met reizen. Heerlijk ook, al die vrolijke mensen om je heen. Of dat nu een Vlaamse Schuur is, een knusse boomgaard of een kasteel, ik word er ontzettend blij van!